//Artens Festival Λογοτεχνία 2020

Συμμετοχές λογοτεχνίας στο Artens Festival 2020

Αλεξανδρώ // Αγγελική Νικολάου

By | December 19th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

α λ ε ξ α ν δ ρ ώ Αλεξανδρώ, Φλανδρώ, Κυρατσώ Λιάνα, Μοσχούλα, Ασημένια Τατιάνα, Όλγα, Αϊσέλ …………………………… Το σώμα κειτόταν ακίνητο και παγωμένο στο κρύο τραπέζι του νεκροτομείου. Σώμα νέας γυναίκας, λευκό, σφριγηλό. Ο ιατροδικαστής έσκυψε και εξέτασε προσεκτικά το πτώμα, το ωραίο κεφάλι, τον κορμό, τα ντελικάτα άκρα. Έπειτα επικεντρώθηκε στα πολλαπλά τραύματα, [...]

Μπούτια και Διανόηση // Intellectual Thighs

By | December 19th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

Είναι καλοκαίρι. Μεσημέρι. Ο ήλιος με χτυπάει στο κεφάλι, ιδρώτας βγαίνει από κάθε σημείο που μπορεί να ιδρώσει, όμως πρέπει να παραλάβω τον μικρό που τελείωσε την προπόνηση στο κολυμβητήριο. Στο χώρο έξω απ' το κολυμβητήριο στήνεται η απογευματινή λαϊκή, καφάσια στοιβάζονται κάτω από ομπρέλες, ενώ άντρες με ιδρωμένα φανελάκια βγάζουν τους ξύλινους πάγκους από [...]

Άστρα στην άσφαλτο // Αργυρώ Μαντόγλου

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

«Άστρη σύνελθε! Επιτέλους πρέπει να καταλάβεις ότι τα πράγματα χρειάζονται το χρόνο τους!» Πάλι της άλλαζε το όνομα. Άκου Άστρη! Δεν του απάντησε. Κούνησε το κεφάλι, χαμήλωσε το βλέμμα και είδε το δεξί του χέρι να σφίγγει το τιμόνι, είδε τη βέρα που σήμερα είχε ξεχάσει να αφαιρέσει πριν την συναντήσει και ένα παλιό σημάδι [...]

Σε μια διαδρομή // Στέλλα Καγιάντα

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

 Ξημερώθηκα διαβάζοντας ξανά και ξανά αυτό το γράμμα. Το αίμα που κυλούσε στις φλέβες μου, γεμάτο αλκοόλ,  είχε δηλητηριάσει το σώμα μου. Στην καρδιά μου και πιο μέσα εκεί στα έγκατα της ανθρώπινης υπόστασής μας που δεν ξέρουμε τι έχει, γινόταν  πόλεμος. Ό πιο σκληρός πόλεμος που έχει γραφτεί ποτέ. Με τα όπλα στραμμένα όλα [...]

Η Γυναίκα // Φρόσω Μαυρομιχάλη

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

- Μιά οικογένεια με καταγωγή από τη Μάνη. Ο πρωτότοκος τελείωσε το πολυτεχνείο το ’46, τη χρονιά που πέθανε ο πατέρας. Η μητέρα είχε τελειώσει το σχολαρχείο και είχε δουλέψει σε τράπεζα αλλά η θέση της συζύγου – μάνας και ιδιαίτερα μετά την αποχώρηση του πατέρα την καταδίκασε να παραμείνει εσώκλειστη στο σπίτι, φύλακα της [...]

Ορατότης Μηδέν // Τσουκαλά Κωνσταντίνα

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

Η γυναίκα του  καθρέφτη της χαμογέλασε θλιμμένα.Τα σκισμένα χείλη της έκαναν το χαμόγελο  τραγικό.Η μελανιά κάτω απο το δεξί μάτι της τόνιζε το γκριζογάλανο χρώμα του. Ένα μαύρο βαρύ σύννεφο που σκίαζε το γκριζογάλανο ουρανό και προμήνυε ότι σε λίγο θα άνοιγαν οι κρουνοί της απελπισίας και θα πότιζαν το άνυδρο έδαφος της ψυχής της. [...]

Ενσταντανέ // Σπύρος Μιχαλέας

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

Είναι κάποια μέρη του κόσμου τόσο φωτεινά, που μπαίνει κανείς στην διαδικασία να αναρωτηθεί αν ο ήλιος παύει ποτέ να λάμπει. Ο ήλιος που ανατέλει νύχτα, με τη παλέτα έντονων νέον χρωμάτων και τα μοντέλα φωτιζόμαστε, κάνοντας μας να λάμπουμε για ένα στιγμιότυπο. Ένιωσα πως ο κόσμος γυρνούσε πιο αργά απόψε. Η αναμονή είχε τελειώσει. [...]

Στο σπίτι // Χριστίνα Σπανού

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

Πάλι περασμένες εννιά. Πάλι παρακοιμήθηκε. Ενοχές, ενοχές και πάλι ενοχές. Κρατώντας τον καφέ στο χέρι και όρθια καταμεσής του σαλονιού ρίχνει μια ματιά γύρω της. Το σπίτι δεν ήταν ποτέ τόσο συγυρισμένο και καθαρό. Όχι δηλαδή ότι απείχε πολύ από το συνηθισμένο διότι και σ’ αυτόν τον τομέα έναν ψυχαναγκασμό τον κουβαλούσε. Μεγάλωσε με μητέρα [...]

Κυρτωμένοι Γύπες // Μαρία Παπαϊωάννου

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

Στον περίβολο του καφενείου τα λευκά πλαστικά ποτηράκια είχαν σερβιριστεί με πικρό καφέ περιμένοντας τους καλεσμένους της τελετής. Ήταν λίγοι όσοι είχαν κάνει τον κόπο να παρευρεθούν και αρκετά από τα δεκάδες αραδιασμένα λευκά πλαστικά ποτηράκια έμοιαζαν παράταιρα. «Καλό κορίτσι, Θεός σχωρέσ’ το» «Καλό κορίτσι αλλά άτυχο» Έλεγαν και ρουφούσαν πικρό καφέ. Παρά την παγωμένη [...]

Μια ημέρα από τη ζωή της Μυρσίνης // Αμαλία Μακρυδημήτρη

By | December 15th, 2020|ARTENS FESTIVAL, Artens Festival Λογοτεχνία 2020|

Η σχέση της Μυρσίνης με τον χρόνο έχει πλέον αλλάξει. Η κάθε μέρα έχει αποκτήσει τεράστιες διαστάσεις. Όλα μπορούν να χωρέσουν. Τόσα και ακόμα περισσότερα. Είναι 5:05 το πρωί, χαράματα και ανοίγει τα μάτια προτού ακόμα χτυπήσει το ξυπνητήρι. Πάντα το προλαβαίνει. Ακόμα και την δική του δουλειά, η Μυρσίνη την κάνει καλύτερα, ή έστω [...]